Budowa kolektora słonecznego - Kolektory słoneczne to poprostu wymienniki ciepła służące do zamiany energii
elektromagnetycznej promieniowania słonecznego na ciepło.
Najważniejszym elementem kolektora płaskiego jest absorber, czyli płyta pokryta od strony czołowej cienką warstwą niklu, czarnej miedzi lub innego związku chemicznego o dużym współczynniku pochłaniania promieniowania słonecznego, ale o małym współczynniku emisji promieniowania cieplnego. Do absorbera są przyspawane, przylutowane lub "dociśniete" rurki, które tworzą kanały przepływowe dla czynnika roboczego. Część przepływowa kolektora jest umieszczona w obudowie izolowanej cieplnie od spodu i z boku wełną mineralną bądź pianką poliuretanową.
W klasycznych kolektorach próżniowych absorber jest umieszczony w próżniowej rurze, dzięki czemu charakteryzują się niższymi stratami cieplnymi. Ich efektywność energetyczna jest wyższa niż płaskich, zwłaszcza gdy temeratura na zewnątrz jest niska (różnica między temperaturą czynnika roboczego a otoczeniem jest duża).
Kolektory próżniowe z rurką ciepła to urządzenia bardziej wyrafinowane od klasycznych kolektorów próżniowych. Energia promieniowania słonecznego jest odbierana z absorbera w czasie odparowywania czynnika umieszczonego poza absorberem spływa grawitacyjnie z powrotem do części rurki ciepła umieszczonej w obrębie absorbera. Rurka ciepła umożliwia przekazywanie ciepła o dużej gęstości nawet wtedy, gdy różnica temperatury jest niewielka.